Als alles vastloop
Human Design onder een nieuwe Maagd maan. Een uitnodiging om tot de wortel van problemen te komen en een kans om op de reset-knop te drukken. Durf jij een nieuwe (door)start te maken?
“Deel gewoon,” zeggen vrienden, “je hebt zoveel te vertellen!” Maar zelfs een gedefinieerd Keelcentrum is niet te forceren en dus blijft het stil. Eerst dagen, dan weken en ineens zijn we maanden verder. Maanden waarin ik heel graag meer van mezelf had willen laten zien, waarin ik meer van mezelf had willen laten horen, waarin er allerlei dromen en ideeën waren. Maanden waarin ik graag mijn nieuw business had willen neerzetten, events had willen hosten, nieuwe producten had willen ontwikkelen. Het ontbrak me echter aan energie.
Nu mag ik over het algemeen niet klagen over energie, met maar liefst drie motor centers in mijn chart. En toch sputterde mijn Sacraal tegen, mijn Wortelcentrum kreeg me niet van de bank en zelfs op wilskracht was ik niet vooruit te branden. Ik haalde vrijwel elke truc uit mijn trucdoos, maar mijn lijf had één duidelijke boodschap: nu. even. niet.
Weet je wat nou zo opvallend is? Precies op het moment dat ik besluit om het allemaal los te laten, het allemaal te laten gaan en uit te spreken: het lukt me gewoon nog steeds niet… gaat het weer stromen. Komen er twee fantastische samenwerkingskansen voorbij en voel ik voor het eerst deze zomer weer een goeie Sacrale JA. Klim ik in de spreekwoordelijke pen en schrijf ik binnen een paar minuten een nieuwsbrief. Alsof iemand de reset-knop heeft ingedrukt, mijn systeem heeft herstart — en ik opnieuw mag beginnen.
Loslaten als reset
En laat de nieuwe maan in Maagd hier nou juist om gaan; weer even alles op orde brengen, overzicht creëren, nieuwe routines ontwikkelen. Ook helpt deze maan je om tot de wortel van je problemen te komen. Deze (pure) Man Gen moet bekennen zich soms iéts te veel als een Manifestor te hebben gedragen: door te initiëren in plaats van te reageren. Da’s als trekken aan een dood paard. Daarnaast vind ik het als Kluizenaar (lijn 2) heerlijk om thuis te zijn en te rommelen, maar ik vergeet nog wel eens hoe belangrijk ‘Kitchen’ als omgeving is voor mijn systeem. Mijn energie gaat stromen in creatieve ruimtes met creatieve mensen én ik kan er mijn autoriteit veel beter horen — en tóch vergeet ik regelmatig de deur uit te gaan. En zo herinnert mijn Sleeping Phoenix-kruis me aan mijn purpose: ik val (soms hard), ik sta weer op, ik groei, ik transformeer. Het leven is een constante cycli van ‘sterven’ en herrijzen, van niets en van alles, van vastzitten tot beweging en van futloos tot nieuw vuur.
Tijd dus om het leven anders aan te vliegen en ‘het’ anders te doen. Taakjes afwerken, dingen die normaal blijven liggen afronden en opnieuw beginnen. Maar vooral: mezelf toestaan stil te vallen, om vanuit daar weer in beweging te komen. Want vastzitten betekent niet dat er iets misgaat, dat je iets fout doet of dat je iets moet fixen — het is simpelweg een teken dat je energie aan het herschikken is.
Misschien herken jij dit ook. Dat je hoofd van alles wil, maar je lijf niet meewerkt. Dat er dromen en plannen genoeg zijn, maar de uitvoering stokt. Deze maan-energie brengt mij vooral tot de vraag: kijk eens of je het vastzitten kunt zien als een adempauze, als een kans voor herstart. Waar mag jij jezelf toestaan om even níet te forceren? En welke (kleine) stap voelt vandaag als een nieuw begin?
Liefs,
Ellis